آرش برهانی به افقهای روشن پیش رو و حضور در جام جهانی به همراه تیم ملی می نگرد...

 خبرگزاری پارس فوتبال

نکته و درخواست : از کلیه همکاران عزیز در رسانه های مختلف ورزشی استدعا داریم ,  در صورت استفاده از این مصاحبه حتما منبع این مطلب را یا به صورتی که در بالای مطلب مشاهده می کنید یعنی با ذکر نام پارس فوتبال و همچنین نویسنده  ذکر بفرمایید و و در غیر این صورت با قید عنوان منبع به صورت "خبرگزاری پارس فوتبال " به تلاش همکارانتان در خبرگزاری پارس فوتبال احترام بگذارید...

برهانی:
نمی خواهم جام جهانی را از دست بدهم
حداقل تا آخر فوتبال قصد ازدواج ندارم
هیچ گاه قصد حاشیه سازی ندارم!
شاید اشتباه بوده باشد , اما از رفتن به فوتبال امارات پشیمان نیستم
الان هم اگر پیشنهاد خوبی باشد حاضرم به امارات بروم
 خدا را شکر صدا و سیما توجه بسیار خوبی به ورزش دارد
برنامه 90 باعث برطرف شدن ضعفهای فوتبال کشورمان شده است


مقدمه: از مدت ها قبل قصد داشتیم با آرش برهانی یک مصاحبه، متفاوت تر از همیشه داشته باشیم.با آرش از گذشته ها حرف بزنیم،از محله خواجو کرمان، و از آن کوچه و پس کوچه های خاکی که آرش و بچه محل های او با گذاشتن چهارتا پاره آجر وسط آن برای یک لحظه هم که شده احساس می کردند در یک ورزشگاه پر از تماشاگر توپ می زنند.می خواستیم با برهانی از بازیگوشی های دوران کودکی ، از آن روزهایی که دروازه بان تیم ملی نونهالان بود،از روزهای تنهایی در تهران و از افت و خیزهای فعلی او سخن بگوئیم.گرچه که آرش می توانست  الان در موقعیت بسیار بهتری  نسبت به امروزش قرارداشته باشد , اما  باز هم می توانیم لبخند بزنیم زمانی که می بینیم  که او بازهم راه اوج را در پیش گرفته است و با به ثمر رساندن گل هایی تماشایی همه را به آینده خود امیدوار کرده است.گفتگوی خواندنی ما  با ستاره فعلی ایران و شاید فردای یک تیم اروپایی را بخوانید:

آرش به عنوان اولین سوال بگو ببینیم دقیقا متولد چه روز و چه ماه و چه سالی هستی؟
ج:  من متولد 23 شهریور 1362 در محله خواجو کرمان هستم.

 از اولین تیم آرش برهانی شروع می کنیم یعنی از تیم میلاد کرمان.تو در آن تیم دروازه بان بودی اما سر از خط حمله در آوردی علت این تغییر180 درجه ای در پستت چه بود؟
ج: بله!  البته من در تیم میلاد و منتخب نونهالان کرمان دروازه بان خوبی هم بودم و مقامهای خوبی هم به همراه تیم کسب کرده بودم . در این تیم ها دروازه بان اول بودم که حتی به تیم ملی نونهالان هم دعوت شدم.اما زمانی که به سن نوجوانی رسیدم با پیشنهاد عمویم برای حضور در خط حمله کم کم حس کردم از این پست زده شده ام تا جائیکه احساس می کردم در قفس هستم!خلاصه در یک بازی تصمیم گرفتم خودم را برای همیشه از پوشیدن دستکش خلاص کنم و پس از دریافت چند گل تابلو!مربی درد من را فهمید و از من پرسید کدام پست را دوست دارم که اینجوری به خط حمله رسیدم.

 چند گل تابلو؟تعریف کن ماجرا چه طور بود؟
ج:من با مربی ترتیب یک بازی شرطی را گذاشتم و شرط کردم اگر در پنالتی هایی که می زند نتوانم حتی یک ضربه را بگیرم دیگر قید دروازه بانی را بزنم و بعد از آن بود که با دریافت عمدی گلها طبق توافقی که کرده بودیم، سر از خط حمله در آوردم. آخر بحث این بود که مربی ما روی من به عنوان دروازه بان اصلی حساب باز کرده بود و دلش نمی خواست مهره اصلی دروازه بانی اش را از دست بدهد.

  تو یکی از کسانی بودی که با بازی در منطقه ای مثل کرمان آن هم بدون هیچ سابقه ای در سطح اول فوتبال کشور به یکی از بزرگترین تیم های کشور رسیدی.تعریف کن که چطور به اینجا رسیدی؟
ج:من بعد از اینکه از تیم میلاد به تیم جوانان شهرداری کرمان منتقل شدم نظر مساعد مربیان تیم بزرگسال را هم جلب کردم و در هر دو تیم مشغول بازی شدم.در سال 80 من تیم ملی جوانان دعوت شدم اما هیچ گاه در تمرینات به من توجهی نشد و من را درتمرینات هم در پست های غیر تخصصی مثل پیستون می گذاشتند و در آخر هم به جایگاه مناسبی در این تیم نرسیدم .اوضاع طوری بود که حس می کردم انگار مرا دعوت کرده اند که فقط اعلام کنند که ازهر استان حداقل یک نماینده در تیم ملی جوانان وجود دارد!اما این اولین تجربه مفید من از سطح اول فوتبال کشور بود که با آن تیم چهارم آسیا شدیم.پس از بازگشت به کرمان آقای حجازی , مایلی کهن و ناصر ابراهیمی چند بازی من در تیم بزرگسالان شهرداری را در جام حذفی دیدند و پیشنهاداتی از باشگاه سایپا و ذوب آهن و پرسپولیس  برای من رسید.تقریبا به یکی از آرزوهای خودم که بازی در یک تیم لیگ برتری تهرانی بود رسیده بودم . چند جلسه هم با  پرسپولیس زیر نظر آقای ابراهیمی  تمرین کردم و با باشگاه سایپا به توافق هم رسیدم اما از آنجایی که سال بعد سرباز می شدم به توصیه برخی از دوستان به پاس منتقل شدم.

 خب حالا وجدانا بچه که بودی , زمانی که در تیم میلاد و یا شهرداری بودی طرفدار کدام تیم بودی؟ این را از آن جهت می پرسیم که می گویی حتی در تمرینات این تیم نیز حاضر شده بودی . در ابتدای فصل پیش هم که گویا قرارداد داخلی هم بسته بودی, اما سر از تیم رقیب در آوردی...
ج: نه!نه...! من قرارداد رسمی که نبسته بودم.یک صحبت هایی با هر دو تیم داشتم که نهایتا صلاح فوتبالی خود را در پیوستن به استقلال دیدم. من دوست ندارم از علایق دوران کودکی بگویم , اما اینطور هم نبود که در کودکی تیم استقلال را دوست نداشته باشم.

 زمانی که در سال 81 به پاس می رفتی از نام هایی مثل عزیزی ،خطیبی، اسماعیلی و بیاتی نیا هراس نداشتی؟
ج:زمانی که با بزرگتر های پاس تمرین می کردم فقط به این فکر بودم تا فرصتی به دست بیاورم تا خودم را نشان دهم.در اولین بازی که برای تیم پاس در دقیقه 64 به میدان رفتم پاس بازی 1 بر 0 برده را به استقلال 3 بر 1 باخت.اگر قرار بود از این نام ها بترسم همان جا فوتبالم تمام می شد. همان سال با دعوت آقای مایلی کهن به تیم امید رفتم ودر همان اولین بازی که ایشان از من در برابر ازبکستان استفاده کرد با دو گلی که در پیروزی سه بر یک به ثمررساندم  بهترین بازیکن میدان شدم و آقای شاهرخی از روی همین ماجرا من رادر دیدار بعدی پاس پس از بازگشت به تهران در ترکیب تیم بزرگسالان پاس گذاشت.در واقع باید بگویم من مدیون آقای مایلی کهن هستم.در فرصت بعدی که بدست آوردم دو پاس گل دادم تا دوباره اعتماد مربیان را جلب کنم و نهایتا از آنجا شروعی بود که اسمم در فوتبال سطح اول ایران  شناخته شد.

 در اروپا چطور؟به تیم خاصی فکر می کنی؟
ج:رسیدن به یکی از پنج لیگ برتر اروپا آرزوی هر فوتبالیستی است.من هم دوست دارم به یکی از تیم های خوب اروپایی بروم البته فکر می کنم سبک بازی من بیشتر به فوتبال اسپانیا بخورد . از کودکی به رئال و بارسلونا علاقه داشتم.

 یکبار به خود ما در مصاحبه ای قول داده بودی که به هیچ وجه و در هیچ زمانی به کشور های عربی نخواهی رفت.اما رفتی...
ج: ببینید... شاید رفتن من به کشورهای عربی اشتباه بود , اما به شخصه معتقدم من از حضور در فوتبال امارات تجربه بسیار خوبی کسب کنم . خیلی ها می گفتند که رفتن من به امارات باعث افت من خواهد شد , اما من برخلاف این نظر را دارم , چرا که معتقدم در آنجا بود که من فوتبال حرفه ای واقعی را لمس کردم و تجربیات بسیار خوبی کسب کردم.

 یعنی از رفتن به امارات پشیمان نیستی؟!
ج: نه ! شاید اگر همین الان هم دوباره چنین شرایطی پیش بیاید و پیشنهاد خوبی از کشورهای عربی داشته باشم , آن را قبول کنم  ولی خب هدف اصلی من حضور در یکی از لیگهای معتبر اروپایی است.

  پیشنهاداتی که از کشورهای اروپایی داشتی از کجاها بوده است؟
ج: از آلمان , بلژیک و اتریش...

 پس چرا به آن تیمها نرفتی؟
ج: خودم هم بدم نمی آمد , اما راستش را بخواهید پیشنهادی که از امارات برایم رسید آنقدر از لحاظ مالی برایم وسوسه انگیز بود که قید آلمان و ... را بزنم.

 فرض کن الان به تیمی مثل همان رئال یا بارسلونا  رفتی...در بازی های اول چه حس و حالی داری؟تحت تاثیر جو قرار می گیری و با چند تا توپ خراب کردن خودت را می بازی؟
من یک بار شرایط سخت را تجربه کردم.همانطور که اشاره شد زمانی که من از کرمان به پاس آمدم در این تیم 5 مهاجم ملی پوش بازی می کردند.حتی من بازی اول مقابل استقلال را هم همانطور که گفتم اصلا خوب نبودم اما خودم را نباختم.مطمئن باشید آنجا هم وضع همین طور خواهد بود و از کوچکترین فرصت نهایت استفاده را خواهم برد.خصوصا که حالا تجربه خوبی هم طی این سالها کسب کرده ام.

باز هم به دوران کودکی آرش برمی گردیم.در خانه چند تا بچه بودید؟
ج: (می خندد) تعدادش را نپرسید.

 چرا؟  
ج: خب ما پنج برادر و دو خواهر بودیم...

 پس یک تیم فوتبال بودید دیگر...؟!
ج: ( می خندد) ...

 در این بین مطمئنیم که تو یکی  بچه آرامی نبوده ای!
ج: حدستان درست است...(خنده) همه برادران من پر انرژی بودند و  همگی هم در رشته های مختلف ورزشی از فوتبال گرفته تا تنیس روی میز و بسکتبال و کشتی فعالیت می کنند. الان برادر کوچکترم که اسمش علی است برای تیم مقاومت تهران فوتبال بازی می کند.

 همسایه ها هم از دست تو عاصی بودند؟
ج: خب مگر شک داری؟ زمانی که ظهر ها ساعت 2 توی کوچه فوتبال بازی می کردیم و توپ را به در و دیوار می کوبیدیم خیلی شاکی می شدند.ما حد اقل 5 الی 6 ساعت  در روز فوتبال بازی می کردیم.

 خانواده هم حتما با فوتبال تو مخالف بود؟
ج: خب آنها  از طرفی هم فرهنگی بودند و از طرف دیگر هم ورزشی...از طرفی  فوتبال روی تحصیلم اثر بدی گذاشته بود, از این جهت گاهی پدرم در ظاهر خیلی مخالفت می کرد اما زمانی که برای من کفش و لباس ورزشی می خرید به نوعی مرا تشویق می کرد. اما بعد از اولین جامی که گرفتم مادرم هم نرم شد. در کل معتقدم بزرگترین مشوقین من همین والدین من بودند و همانها بودند که فکر بازی در تیمهای بزرگ تهرانی را به سرم می انداختند.

 از لحاظ ورزشی که عاقبت به خیر شدی... از لحاظ تحصیلی به کجا رسیدی؟
ج: من الان دیپلم تربیت بدنی دارم و اگر خدا بخواهد علاقه دارم که در دانشگاه نیز به ادامه تحصیل بپردازم.

 روزهای اولی که به تهران آمدی احساس غربت نمی کردی؟
ج: روزهای اول خیلی زیاد...واقعا تنها بودم اما بعد از آن دو تن از برادرانم به تهران آمدند و با من زندگی کردند.ضمن اینکه دوستان زیاد و فامیلهایی را هم در تهران داشتم و این ها باعث شد که کم کم  با این شرایط خو بگیرم.

 اوقات بیکاری را خصوصا در روزهای اول چگونه سر می کردی؟
ج: بعضی روزها بعد از دو نوبت تمرین آنقدر خسته بودم که فقط ترجیح می دادم استراحت کنم اما اگر وقت فراغتی هم باقی می ماند از همان روزها تا به امروز رابطه خوبی با تلویزیون داشته و دارم و فیلم  و یا فوتبال نگاه می کنم.

 با اینترنت چه رابطه ای داری؟یادمان می آید که یکجا از قول تو تیتر زده بودند که چت هم می کنی اما بعد از آن شنیدیم که آرش برهانی گفته که چت کار آدمهای بیکار است؟!
ج: (خنده)نه...من از اول هم نگفته بودم که چت می کنم امااین طور برداشت شد.با  اینترنت رابطه خوبی دارم. سایت های ورزشی  , خصوصا خبرگزاری هایی مثل پارس فوتبال و فارس و مهر را زیاد نگاه می کنم و از گزارش های تصویری آنها خوشم می آید اما به چت چندان علاقه ای ندارم...البته الان که با توجه به فشردگی تمرینات کمتر فرصت می کنم.

  این سوال را از آن جهت پرسیدیم که بدانیم هیچ زمانی شده که آرش برهانی برای پیشرفت در بازی اش به دنبال تحقیق و مطالعه روی بازی بازیکنان برتر خارجی باشد؟
ج: شده که مثلا یک مطلب در سایت رئال ببینمم و آن مطلب خیلی نظرم را جلب کرده باشد .قبل از این هم یکبار فیلمی از بازی و تکنیکهای رونالدو را گرفته ام که روی آن کار کرده ام. همچنین سعی می کنم فوتبالهای زیادی که شبکه های مختلف تلویزیونی  به نمایش می گذارند را ببینم و از آنها با آموختن نکات تازه الگو برداریهایی انجام بدهم.

در جای دیگر گفته بودی که پلیس دریکی از خیابان های تهران قصد داشت تو را جریمه کند اما زمانی که تو را شناخت از این کار منصرف شد!؟
ج: (خنده)نه...تکذیب می کنم...چون اصلا اهل خلاف نیستم.

 خلافی ماشینت را آخرین بار که گرفتی چقدر بود؟
ج: نمی دانم! تا حالا خلافی ماشینم را نگرفته ام! اما در کل !من اهل خلاف رانندگی نیستم...

 - الان از لحاظ رفت و آمد در مکان های عمومی مشکلی نداری؟
ج: نه...البته خیلی ها ممکن است مرا بشناسند اما مشکلی ندارم و خیلی عادی رفت و آمد می کنم.

 از شهرت و معروفیت که ناراضی نیستی؟
ج: برخی اوقات ممکن است برای  هر کسی ایجاد مشکل کند اما صادقانه می گویم که به نظر من فکر نمی کنم بد باشد.

 آرش قضیه ازدواج تو به کجا رسید؟ تا به حال چند بار شایع شده است  که عقد کرده ای؟
ج: نه اصلا!!هنوز برنامه ای در این زمینه برای خودم ندارم و حداقل تا زمانی که فوتبالم تمام نشود دست به کاری نمی زنم. برای بعد از آن هم هنوز تصمیم خاصی نگرفته ام!

  در حال حاضر مطالعه هم داری؟
ج: بیشتر مجلات ورزشی و روزنامه ها را می خوانم , اما اگر منظورتان کتاب خاصی باشد نه...!

 فقط همین؟ اصلا بگو ببینم آقای مطالعه(!!) آخرین کتابی که خواندی یادت می آید؟
ج: شاهنامه!

 یعنی همه اش را خوانده ای؟(خنده)
ج: (خنده)نه همه اش که...

خب یک رمان که اخیرا خوانده ای را بگو..
ج: آخرین کتابی که خواندم  یک کتاب بود شامل جمله های کوتاه از آدم های معروف که خیلی هم جالب بود.

 خب چند تا سوال درگوشی  و خصوصی!آرش برهانی ادوکلن خاصی استفاده می کند؟
ج: بله!من الان 5 سال است که Polo را ترجیح می دهم! 

لباس چطور؟دنبال مارک خاصی هستی؟
ج:در مورد پوشاک زیبایی اش و هماهنگ بودن با سلیقه ام اهمیت بیشتری تا نوع مارک و نام تولیدی اش دارد. 

اولین هدیه که گرفتی چه بود؟
ج: یک دوچرخه بود که خب خیلی خوشحالم کرد. البته بعد از آن پدرم چند دوچرخه برایم گرفت که مرتب آنها را خراب می کردم...

 ...و آن آرش برهانی که آن روز با یک دوچرخه گل از گلش شکفت امروز چه وسیله نقلیه ای دارد؟
ج: (با خنده) یک ماشینی هست که ما را سر تمرین می برد و می آورد. اما خب جدای از شوخی   BMW 320 ... قبل از آن تویوتا کمری داشتم.

 اولین قراردادت را که با پاس بستی ماشین داشتی؟
ج: اوائل نه!به همین جهت برای رفت و آمد به تمرین مشکل داشتم.اما بعد با پول قراردادم یک ۲۰۶ خریدم که ظرف چند روز برادرم چپش کرد!بعد از آن هم تا قبل از خرید تویوتا کمری , یک زانتیا داشتم.

 اولین مبلغ پیش پرداخت قراردادت اصلا چقدر بود؟
ج: ۸ میلیون تومان بود که علاوه بر آن ماشین خدا بیامرز  یک خانه هم رهن کردم.

 الگوی خودت را در ایران وجهان چه کسانی قرار دادی؟
ج: در جهان تیری آنری و اتوئو و در ایران همه را!

 دقیقا گلهایت که کپیه گلهای آنری به نظر می رسد!اما بین داخلی ها خب یکی را بگو!
ج: همه را قبول دارم!

یعنی همه مهاجمان ایرانی را به یک اندازه  دوست داری و همه الگوی تو هستند؟
ج: بله همه را دوست دارم و همه الگو هستند و سعی کرده ام از همه آنها چیزی یلد بگیرم!

همه فهمیدند که داری تعارف می کنی!
ج: (خنده)

 از لحاظ اخلاقی چطور؟کسی الگوی تو هست؟فقط لطفا یکی را بگو..
ج: باز هم همه(خنده)اما به عنوان مثال آقایان منصوریان ,گلمحمدی و ترابیان...

 یک گریز به استان خودت کرمان می زنیم. نظرت راجع به فوتبال کرمان با توجه به مهره های پرشمار و معروفی همانند تو , علیزاده , سامره و ... که از این خطه سر بر آورده اند , خصوصا که حالا چند فصلی هم هست که این منطقه تیم مس را هم در لیگ برتر دارد چیست؟
ج:  ببینید ما در کرمان از اول هم استعدادهای خوبی داشتیم که متاسفانه از آن جهت که ما یک تیم لیگ برتری نداشتیم خیلی از آنها سوخته شدند اما خب الان دیگر با وجود یک تیم لیگ برتری جوانان کرمانی می توانند  با این انگیزه تلاش بیشتری کنند , چون می دانند که جایی هست که می توانند در آنجا استعدادهای خود را شکوفا کند. به شخصه فکر می کنم استان کرمان به زودی صاحب فوتبال و همچنین فوتبالیستهای بسیار نامی تر از امروز خواهد شد.

 رسیدیم به سوالی که فقط خود آرش می تواند به آن جواب دهد.برهانی چه زمانی می خواهد ثبات بگیرد و این افت و خیز ها را تمام کند؟
ج: من افت و خیز های خودم را قبول دارم اما این اتفاقی است که برای هر فوتبالیستی آن هم با سن و سال من رخ می دهد و من آن را طبیعی می دانم.

  از آغاز این فصل نشان دادی باز هم راه صعود را در پیش گرفته ای .اما نمی توانیم مطمئن باشیم برهانی همین روند را ادامه دهد!
ج: مطمئن باشید که دیگر قصد افت ندارم.

  همینجا می توانی قول هم بدهی؟
ج: قول می دهم...

 در طی سالهایی که تا به امروز بازی کرده ای در کنار کدام مهاجم راحت تر بازی  کرده ای؟
ج: ( باز هم با تعارف و محافظه کارانه)با همه راحتم و سعی می کنم با هرکس که کنارم بازی می کند هماهنگ شوم. 

باز هم که تعارف کردی! باید اسم بیاوری...
ج: خب من در کنار مهاجمان بزرگی بازی کرده ام. همین الان در کنار سیاوش اکبرپور  واقعا خیلی راحتم و بازیهای خوبی هم با یکدیگر انجام داده ایم. در سالهای پیش هم توانسته ام با بازی در کنار بزرگانی همچون خداداد عزیزی , علی دایی , وحید هاشمیان و ... تجربیات ارزنده ای را کسب کنم.

 خب حالا بگو از بین  مربیانی  که با تو بیشتر کار کرده اند یعنی برانکو،دینزلی , جلالی , کریمی , حجازی و قلعه نویی با کدام مربی راحت تر بوده ای؟کدامیک در کلاس بالاتری قرار داشتند؟لابد باز همه!
ج: دقیقا...هر مربی سبک خودش را دارد.با  همه این مربیان راحت بودم و همه آن ها در پیشرفت من نقش داشته اند.

  فکر نمی کنی خیلی محافظه کارانه حرف می زنی؟این مصاحبه را که بخوانند همه می فهمند که چقدر تعارف می کنی!
ج: قصد حاشیه سازی ندارم.

 خب کمی به زمان حال بپردازیم  در ابتدا می خواهیم از تو بپرسیم که در این فصل چه اتفاق خاصی افتاده است که آن مهاجم گل نزن و اعصاب خرد کن مجددا پر پرواز پیدا کرده است؟ در استقلال با توجه به تغییر کادر فنی تحولی رخ داده یا خودت شخصا تغییر کرده ای؟!
ج: خب من در فصل گذشته سال اول حضورم در تیم بزرگ استقلال را سپری می کردم که این حضور با وجود ناکامیهایی که برایم به همراه داشت اما توانستم از آن تجربیات بسیار خوبی کسب کنم که خدا را شکر امسال توانسته ام  از آن تجربیات با حضور مربی خوبی همچون آقای قلعه نویی  تواناییهای خودم را چه از لحاظ روحی و چه از لحاظ  بدنی و فیزیکی ارتقا دهم  و بازیهای خوبی به نمایش بگذارم.

 گویا تمرینات ویژه ای را هم انجام می دهی. شخصا" چند بار شاهد بوده ایم که دیرتر از بقیه تمرین را ترک کرده ای...
ج: بله!آقای قلعه نویی و آقای مرفاوی تمرینات ویژه ای را برای من در نظر گرفته اند که همیشه در پایان هر تمرین آنها را انجام می دهم. جدای از آن صحبتهای تخصصی ای که آقای قلعه نویی برای رفع اشکالاتم  با من داشته است خیلی به من کمک کرده است.

 کلاسهای روانشناسی که باشگاه برایتان گذاشته را چطور ارزیابی می کنی؟ اصلا قبولش داری؟
ج: بله... خیلی تاثیرگذار بوده است و فکر می کنم یک فوتبالیست حرفه ای باید برای موفقیت هر چه بیشتر تمام جوانب روحی , روانی و فیزیکی خود را توجه کند و سعی کند آنها را پرورش و ارتقا دهد.

 خیلی کم پیش می آید که امیر قلعه نویی از بازیکنی تعریف کند, علت این مساله را در چه می بینی؟
ج: خب من همواره تابع نظر کادر فنی بوده ام و طی این سالها هرگز به نیمکت نشینی یا مسائلی از این دست اعتراضی نداشته ام و به دنبال حاشیه سازی هم نیستم و نبوده ام. در رابطه با اینکه آقای قلعه نویی  از من تعریف کرده اند یا به نظر شما از من خوششان می آید باید بگویم که ایشان به بنده لطف دارند و از سه سال پیش هم دنبال من بودند و در آن زمان هم می خواستند که من به استقلال بروم. الان هم خوشحالم که توانسته ام هر وقت که به من بازی داده اند نظر مثبت ایشان را جلب کنم.

 حالا با تمام توضیحاتی که دادی پیش بینی ات از نتایج استقلال در پایان این فصل چیست؟
ج:  به نظر من ما تمام امکانات را برای قهرمانی داریم و بچه ها هم انگیزه کافی را برای فتح جامهای پیش رو داریم  , تمام سعیمان را می کنیم تا با فتح آن ها دل هوادارانمان را شاد کنیم.

 ...و می خواهیم از تو بپرسیم  با توجه به درخششهای اخیرت و اینکه تا پیش از اعلام فهرست اسامی بازیکنان ملی پوش جهت بازی با امارات اعلام شد که نامت در فهرست 45 نفره ثبت شده است , اما بعدا معلوم شد که همچنان در فهرست دعوت شدگان نهایی قرار نداری , آیا فکر می کنی که مجددا به تیم ملی برگردی تا باز هم در جام جهانی بازی کنی؟
ج: من برای رسیدن به این هدف در این چند وقت که از تیم ملی دور بوده ام چه در تمرین و چه در مسابقات تمام تلاش خود را انجام داده و می دهم تا بتوانم نظر مثبت آقای دایی را جلب کنم تا بتوانم افتخار پوشیدن پیراهن تیم ملی کشورم را بدست بیاورم  و از این طریق  به  وطنم خدمت کنم. من اکنون پخته تر و با تجربه تر از قبل هستم و قطعا با تجربه تر هم خواهم شد.جام جهانی و در کل حضور دز تیم ملی فرصت خوبی برای درخشش است که نمی خواهم آن را به راحتی از دست بدهم.

 چند سوال رسانه ای هم از تو می پرسیم. به نظر خودت , نقش رسانه ها در مسیر تکاملی یک بازیکن در چه حدی است و در مجموع چقدر به نقش رسانه در حوزه های مختلف از جمله ورزش اعتقاد داری؟
ج: من فکر می کنم رسانه ها نقش بسیار مهمی را ایفا می کنند و یک ورزشکار اگر با نگاه مثبت  به انتقادات و ... رسانه ها توجه کند می تواند  خیلی بهتر و سریعتر مسیر پیشرفت و تکامل خود را بیابد و آن را طی کند. به شخصه باید بگویم که در بسیاری از موارد از انتقادات رسانه ها برداشت های راهگشایی برای خودم داشته ام. البته آنها هم با توجه به وظیفه مهمی که دارند باید تلاش کنند اطلاعات دقیقتر و درست تری به مخاطب خود منتقل کنند.

 ارتباط خودت با رسانه ها چطور بوده است؟
ج: من همیشه سعی کرده ام طی یک تعامل  یک ارتباط  مناسب با رسانه ها داشته باشم و تا به امروز هم خدا را شکر هیچ مشکلی با رسانه ها نداشته ام.

آیا خبرنگاران پاپاراتزی را تایید می کنی؟  فکر می کنی خبرنگاران حق دارند به مسائل خصوصی بازیکنان بپردازند؟
ج: من فکر می کنم خبرنگاران و رسانه ها باید بیشتر بجای پرداختن به حاشیه به متن بپردازند و سعی کنند در پی  عنوان نمودن مشکلات فنی و نکات اموزشی باشند  چرا که مسائل شخصی هر شخصی چه ورزشکار و چه هر صنف دیگری  تنها به خود وی مربوط است. 

چقدر برنامه های ورزشی  تلویزیونی را دنبال می کنی؟ نظرت راجع به آنها چیست؟
ج: خب خدا را شکر الان صدا و سیما توجه خیلی خوبی به ورزش و خصوصا فوتبال دارد  و همواره بازیهای خیلی خوبی  را چه داخلی و چه خارجی  پخش می کند  که این کار می تواند برای بازیکنان ,  مربیان  و حتی مردم عادی نقش بسیار ارزنده ای را ایفا کند .

به طور خاص در مورد برنامه پربیننده 90 چه نظری داری؟ برخی موضع پرحاشیه این برنامه را به ضرر فوتبال ایران می دانند و از طرفی عده ای هم این گونه برنامه سازی را لازمه پوست اندازی و پیشرفت فوتبال عنوان می کنند...
ج: من با برنامه 90  و موضع آن موافقم. کاملا به این قضیه اعتقاد دارم که این برنامه با نمایش نقاط ضعف فوتبال باعث پیشرفت فوتبال کشورمان شده است , چرا که عملا باعث برطرف شدن این ضعفها از سوی دست اندرکاران فوتبال شده است. 

خب آرش !  با توجه به اینکه  به خاطر ما  بعد از تمرین هم با وجود خستگی  به سوالات ما جواب دادی , , ضمن تشکر از وقتی که در اختیار ما قرار دادی , اگر صحبتی باقی مانده , منتظریم که بشنویم!
ج: برای همه خوانندگان خبرگزاری پارس فوتبال آرزوی موفقیت دارم و امیدوارم هر جا که هستند و به هر کاری که مشغولند موفق باشند.

 ما هم امیدواریم که شاهد استمرار موفقیت تا حضور مجددت در تیم ملی و انشاء الله تا خود جام جهانی و بعد از آن با حضور در یکی از تیمهای اسپانیا که دوست داری باشیم!
ج: از شما ممنونم